ფოტოები : სანდრო სულაბერიძე

გიორგი ნებიერიძე

ყვავილები და მასობრივი განადგურების იარაღები

03/18-24/04/2022

The Why Not Gallery მოხარულია წარმოგიდგინოთ ფოტოგრაფ გიორგი ნებიერიძის სოლო გამოფენა „ყვავილები და მასობრივი განადგურების იარაღები“, 2022 წლის „ქოლგა თბილისი ფოტო კვირეულის“ ფარგლებში.

გამოფენაზე წარმოდგენილი ნამუშევრები საკმაოდ განსხვავდება გიორგის ხელწერად ქცეული ფოტოებისგან - მოულოდნელი გულწრფელობითა და სითამამით აღბეჭდილი ცხოვრების განმსაზღვრელი მომენტებისა, თუ ბანალური ყოველდღიურობისგან. სერია ხელოვანის მეტად მგრძნობიარე მხარეს უკავშირდება და წარმოგვიდგენს მის ფიქრებს მარადიულსა და წარმავალზე, საყოველთაოდ მშვენიერსა და დროებითზე, სიცოცხლესა და სიკვდილზე.

გიორგი წერს:

‘გერმანელი ავტორი და სოციოლოგი კლაუს გიეთინგერი საკუთარ წიგნში „ტოტალური დანაკარგი“, 2015, მანქანებს „მასობრივი განადგურების იარაღად“ მოიხსენიებს და ამბობს: „მანქანის მართვა არის ნარკოტიკი, რომელიც კლავს მილიონობით ადამიანს“.

საშინელებათა ფილმში „ქრისტინე“ (დაფუძნებულია სტივენ კინგის ამავე სახელწოდების რომანზე), ფლეიმოუთ ფური, ზებუნებრივი ძალების პატრონი ბოროტმოქმედია, რომელიც კლავს ადამიანებს. 1995 წელს Radiohead-მა გამოუშვა სიმღერა „Killer Cars“, სადაც ერთმანეთთან დააკავშირა მანქანები და გარდაუვალი სიკვდილი.

შეიძლება ზემოხსენებული ასოციაციები თქვენთვის ნაცნობი არ არის, თუმცა მანქანები ხანდახან ნამდვილად არის საშიში. თანამედროვე მანქანების უმეტესობა აღჭურვილია უახლესი ტექნოლოგიით, რაც იმას ნიშნავს, რომ მათ ადვილად შეუძლიათ ჩვენი თვალთვალი, აქვთ დიზაინის ელემენტები, რომლებიც ხშირად წააგავს ადამიანის სახეებს თუ ნაკვთებს - როგორც რობოტებს. მე არ მძულს მანქანები, პირიქით, ვფიქრობ, მათი უმეტესობა ნამდვილი ხელოვნების ნიმუშია. თუმცა, ისინი, მათი მბზინავი მინები, მათი ლითონის ექსტერიერები, ყვავილების, მცენარეებსა და ფოტოების სხვა მთავარი გმირებისგან განსხვავებულ გრძნობებს მიტოვებს.

მანქანები და მათი დიზაინი ყოველთვის გარკვეულ პერიოდს უკავშირდება, იქნება ეს ფუტურისტული თუ ვინტაჟური. ყვავილები, მეორეს მხრივ, მარადიულია და ხშირად ასოცირდება სულიერებასთან, უმანკოებასა თუ ერთგულებასთან. ფოტოებში მათ შემოაქვთ სინაზის და სიმსუბუქის ემოცია. მინდა, მაყურებელს გაუჩნდეს მსგავსი, ოდნავ პოეტური განწყობა; წარმოიდგინოს მანქანისა და ყვავილის მოგზაურობა ერთმანეთთან კონტაქტამდე... ყვავილის ხანმოკლე, მაგრამ გრაციოზული ვარდნა ხიდან (შეიძლება ფრენაც ვუწოდოთ), დაშვება დამუშავებულ მინაზე თუ ლითონზე.

ამ პროექტის განმავლობაში ჩემს ფანტაზიასა და კრიტიკულ აზროვნებას ფართო გასაქანი მივეცი და მკვეთრი დაკვირვებების შემდეგ მივედი დასკვნამდე, რომ რომ მასობრივი განადგურების იარაღი სათაურში ეხება არამარტო მანქანებს. მანქანები ყოველთვის არ ასოცირდება მკვლელობასა თუ თვალთვალთან, ისინი ასევე იხსნიან სიცოცხლეს და ინსტრუმენტალური არიან უამრავი ყოველდღიური დავალების შესასრულებლად. ასევე ყვავილებიც, ყოველთვის არ წარმოადგენენ სილამაზეს ან სიწმინდეს, ისინი შეიძლება იყოს უზომოდ ტოქსიკური და დამანგრეველი, ხშირად ასოცირდებიან დაკრძალვასა და სიკვდილთან. ამ იდეებზე ფიქრით, მანქანებისა და ყვავილების როლების შეცვლით, ზოგჯერ ძალიან უჩვეულო კავშირების გაბმით, პროექტი უფრო მიმზიდველი და ამაღელვებელი ხდება.’

 

 

გიორგი ნებიერიძე (დ. 1990, თბილისი) ფოტოგრაფია, რომელიც მუშაობს და ცხოვრობს ბერლინში. მას აქვს მაგისტრის ხარისხი სოციოლოგიაში, ბერლინის თავისუფალი უნივერსიტეტი, თუმცა სახელოვნებო ასპარეზზე ადგილი დაიმკვირდა თავისი ცხოვრების გულწრფელი აღბეჭდვით - მეგობრები და ნაცნობები, ბერლინისა და თბილისის ლეგენდარული რეივები, ცხოვრების განმსაზღვრელი მომენტები, თუ ბანალური ყოველდღიურობა. გიორგის ფოტოები ფართოდ იფინება როგორც საქართველოში, ასევე მის ფარგლებს გარეთ, მათ შორის ნიუ-იორკში, ბერლინში, დიუსელდორფში, პარიზში. მას უმუშავია ისეთ მნიშვნელოვან გამოცემებთან, როგორიცაა Vice, ID Magazine, Vogue და სხვა. ნებიერიძეს ასევე გამოქვეყნებული აქვს ფოტოწიგნები ’15, ’16, ’17.