top of page

გიორგი ყოლბაია | ოლის ინტერვიუები
ავტორი : ოლი ქვათელაძე

მომიყევი, როგორ განვითარდა შენი, როგორც ეკონომიკის სტუდენტის ინტერესი ფოტოგრაფიის მიმართ და რა განიჭებს ყველაზე დიდ სიამოვნებას საკუთარ საქმიანობაში?

თავდაპირველად სწავლა ეკონომიკის მიმართულებით დავიწყე. მივხვდი, რომ როდესაც ლექციებს ვამთავრებდი და სახლში მივდიოდი, საერთოდ არ მეფიქრებოდა იმ საგნებზე, რომელსაც უნივერსიტეტში გავდიოდი. ფოტოგრაფია დასაწყისში ტექნიკური გამოწვევა იყო, უამრავი რამ ვცადე, მაინტერესებდა რა გამოვიდოდა. კვლევის და მუშაობის პროცესში მივხვდი, რომ ეს აქტიური პროცესი ძალიან დიდ სიამოვნებას მანიჭებდა, შემდეგ დავბრუნდი საქართველოში და სწორედ ამ პერიოდიდან დავიწყე ინტენსიურად გადაღება. 

ყველაზე დიდ სიამოვნებას სამუშაო პროცესი მანიჭებს, რომელიც პირველ რიგში გონებაში იწყება და ფოტოების პუბლიკაციით სრულდება. რათქმაუნდა საბოლოო შედეგი მნიშვნელოვანია, მაგრამ შედეგამდე მისასვლელი გზებიც სათანადოდაა გასავლელი.

 

რა არის შენთვის მუშაობის პროცესში საინტერესო, ძირითადად რას აფიქსირებ ობიექტივში და თვითონ გარემოებაზეც გვიამბე რამდენად სპონტანურია ან დაგეგმილი?

ძირითადად ადამიანები მაინტერესებს, საქმიანობიდან ან პერსონიდან გამომდინარე. გარდა ამისა, ბოლო პერიოდია დოკუმენტურ ჟანრს მივყავი ხელი. ნამოხვანჰესის ამბებში აქტიურად ვიყავი ჩართული, იქ ვრჩებოდი და მოკლემეტრაჟიან ფილმზე დავიწყე მუშაობა. პარალელურად ფოტოსურათებსაც ვიღებდი. ამ მუშაობის პროცესში სულ სხვა რამ დავინახე და ძალიან მომეწონა, აბსოლუტურად სხვა მიდგომაა საჭირო. იმდენად მომეწონა დოკუმენტურ ჟანრში მუშაობა, რომ ცოტა ხნის შემდეგ ჭიათურაშიც ჩავედი ფოტო სერიის გადასაღებად. ამ სურათებშიც ძირითადი აქცენტი ადამიანებზეა, თუმცა განსხვავებული სპეციფიკიდან გამომდინარე გარემოც თანაბრად მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა.                       

 

მუშაობის პროცესი სპონტანური იქნება თუ დაგეგმილი პროექტის სპეციფიკიდან გამომდინარეობს. დოკუმენტურ პროექტზე ვმუშაობისას პირველ რიგში ჩემს რისერჩს ვაკეთებ, შემდეგ დანიშნულების ადგილზე ჩავდივარ, ადგილობრივებთან ვამყარებ კონტაქტს და მხოლოდ ამის შემდეგ ვიწყებ გადაღებას.

ნამოხვანჰესი ახსენე, მაინტერესებს, როდესაც სოციალურ თემატიკაზე მუშაობ, რა არის ამ შემთხვევაში შენი, როგორც ფოტოგრაფის როლი და ინტერესი?

 

პირველ რიგში, ეს საშუალებას მაძლევს მოცემულ საკითხზე ვკონცენტრირდე და ვიფიქრო. მნიშვნელოვანია ის, რომ უშუალოდ მოვლენების მიმდინარეობის შუაგულში ხარ და მეორეული ან მესამეული ინტერპრეტაციებით არ ეცნობი საკითხს. გადაღებები მხოლოდ ამ ყველაფრის შემდეგ იწყება და გამოსახულებებიც თვითონ გიხმობენ. 

 

ამასთანავე, ყოველდღიურად ვრწმუნდები რომ საზოგადოების მნიშვნელოვანი ნაწილის ხმა ჩვენამდე არ აღწევს. იმის ილუზია არ მაქვს, რომ ჩავალ, გადავიღებ და ხვალ ან ზეგ რაღაც შეიცვლება, მაგრამ მჯერა, რომ გარკვეული დროის შემდეგ ჩემი გადაღებული ფოტოები მოცემული საკითხით დაინტერესებულ მომავალ მკვლევარს ცოტათი მაინც დაეხმარება. 

 

რაიმე კუთხით ხელი თუ შეგიშალა იმ ფაქტმა, რომ სხვა მიმართულებით სწავლობდი და შედარებით ნაკლები ცოდნა და გამოცდილება გქონდა ფოტოგრაფიაში?

 

უფრო ურთიერთობების თვალსაზრისით დამაკლდა რაღაცები. როდესაც ჩემი ბექგრაუნდიდან მოდიხარ, პროფესიული ზრდა განსაკუთრებით რთულდება. არავის იცნობ და კითხვა თუ გაგიჩნდა ვერავის შეეკითხები. ირგვლივ კომპეტენტური არავინ გეგულება. დღესაც, რომ მქონდეს შესაძლებლობა, დიდი სიამოვნებით წავიდოდი ჩემს რომელიმე საყვარელ ფოტოგრაფთან სამუშაოდ და ცოდნის გასაღრმავებლად. სამწუხაროდ საქართველოში ამის გაკეთება თითქმის შეუძლებელია.